ბლოგები


mako
32, თბილისი, საქართველო

...იმ დროიდან,საიდანაც შეგნებული ცხოვრებით ცხოვრება დავიწყე,ყველაფერი შეიცვალა და რეალურმა მნიშვნელობებმა უშეცდომო პასუხისმგებლობებით გადმოიბარგეს.

სიფრთხილე ხურჯინივით მოვიკიდე ახალგაზრდა მხრებზე და...რადგან ლმობიერება იავნანიდანვე მქონდა სულში გამჯდარი,თბილად ჩავხედე აწმყოს თვალებში.

გუშინდელივით მახსოვს,

როგორ გამიჭირდა...

საკუთარი თავის ხელში აყვანას ვცდილობდი და ღმერთმა იცის,რამდენი შეცდომა დამაშვებინა გამოცდილების არ'ქონამ.

ყოველ გადადგმულ ნაბიჯზე,ახალ-ახალი სახეები ჩნდებოდა,რომლებიც ჩემდაუნებურად მკვიდრდებოდნენ ურთიერთობებიდან გამომდინარე.

გაჩნდნენ ახალი მეგობრებიც...

გადავშალე გული...ყოველ საქციელს გულწრფელობა დავუდე საფუძვლად და...რადგან არ შემეძლო სიცრუე და ორპირობა,მეც ხელებ'გაშლილი შევეფეთე ცხოვრებას...

იმატეს შეცდომებმა...

ადამიანები ახლოდან დავინახე.შეფასების ინსტიქტმა განვითარება დაიწყო,საიდანაც კრიტერიუმებით დაიფარა წარმოსახვით გაფერადებული გონება.

ვბრუნდებოდი უკან და მათი სახეებიდან ჩამოხსნილი ნიღბები - ფეხებში მედებოდა.ტკივილით ვაბიჯებდი ყოველ მათგანს...ვამსხვრევდი...

გვიან მივხვდი,რომ... განა ყველა ადამიანია ,,ადამიანი''.

ამიტომაც დავუშვი შეცდომები...

ამიტომაც დავეცი მწარედ - ძალიან ბევრჯერ ...

ამიტომაც დავკარგე ნდობა

და

ამიტომაც დავუდექი სიმარტოვეს მდგმურივით...

აქედან გაჩნდა შიში,რომელიც საკუთარი ჩრდილივით მუდამ დამდევს... ეს - ადამიანების შიშია...

კარგა ხანს მათრია სინამდვილემ და ასე მოვედი ამ დრომდე.

ვნახე მოდაზე ,,წვერ-შელამაზებული'' სასულიერო პირებიც,რომლებსაც საკმევლის სურნელის ნაცლად,სუნამოს სუნი სდიოდათ...

ვნახე ხატმწერები,რომლებიც ვაჭრობდნენ ღმერთით...

ვნახე მშობლები,რომლებიც მშვიდად ადევნებდნენ თვალს შვილების გარყვნილებას...

ვნახე ,,მეგობრის'' სახელს ამოფარებული ცბიერები...

ღმერთო,რამდენი რამ ვნახე...

ახლა ღამეა...

ვზივარ ქალაქის ერთ-ერთ სკვერში - დამტვრეულ სკამზე და...მტვერით სავსე მაქვს თვალები.

ქარია...

დაათრევს ამ საცოდავ ფოთლებს...დაათრევს ისე,როგორც მოეხელთება.

ასე'ა ჩემი ფიქრებიც...დავათრევ იქეთ-აქეთ.ხან სიმწრისგან ჩამეღიმება,ხან დაკვირვებით გავყურებ სიშორეში ამოჩემებულ წერტილს და ნაადრევად გაჩენილ ნაოჭებს ოცდაათ'წლოვან შუბლზე,ნერვიულად - თუმცა მშვიდად ვისრეს დაოფლილი თითებით.

არ ვიცი,

ვინ ხარ,ვინც ამ ,,ნაწერს'' კითხულობ ახლა...ან რამდენი წლის ხარ,მაგრამ....

მინდა იცოდე:  ,,მე შენში მიყვარს ღმერთი''...


როი სოხუმელი


mako
32, თბილისი, საქართველო

ერთხელ ერთი კაცი შემიყვარდა.

ყოველგვარი შესავლებისა და ცერემონიების გარეშე , როცა ჩამოიარა, უკან გავყევი.

გამიჭირდა.

ვერაფრით ავუწყე ფეხი მის გრძელ ნაბიჯებს. ჩამოვრჩებოდი და იქვე მიზამთრდებოდა. მერე უკან ვბრუნდებოდი, გადმოვივლიდი ცხრა მთას და ცხრა ზღვას, ცხრაპირი ტყავი გადამძვრებოდა ქუსლებზე და ცხრავე სიცოცხლე ყელში მებჯინებოდა . მერე ისევ თავიდან ჩამოივლიდა და ისევ მიყვარდებოდა თავიდან.

როცა მის ნაბიჯებს ფეხი ისე ავუწყე , რომ თვალებში ვარსკვლავები ამიკიაფდნენ და ღიღინი წამოვიწყე, ადგა და გზიდან გადაუხვია. იმ ღამეს მხარ-ბეჭი სხვას მოაშიშვლებინა და სხვას დააკოცნინა თანავარსკვლავედივით მიმოფანტული ხალები. გამთენიამდე ვებრძოლე სიბრაზეს. მერე ლავიწებში ჩაგუბებული ცრემლებით ჩამოვიბანე ტანი და როცა კიდევ ჩამოიარა , უკან აღარ გავყევი. წამით შეჩერდა თვითონაც. ფეხიც თითქოს აერია,მაგრამ მაინც გაუდგა თავის გზას.

ფეხებთან ქვები დავილაგე. ღრმად ჩავისუნთქე და მანამდე ვიოცნებე, სანამ ფრჩხილებიდან ფესვები არ გამომივიდა.

იმ გაზაფხულზე ავყვავილდი . მანაც ჩამოიარა და ჩემდა გასაკვირად ჩემს ჩრდილში შეისვენა. ჩასთვლიმა და მეც სიზმრებში შევყევი. არ გამომიშვა. გაღვიძებამდე მასხამდა ნეტარების ოფლი.

შვილები ვაშლებად გამოვისხი. წასვლა რომ დააპირა, ხურჯინში ჩაიყარა საგზლად.

ბევრი წელი ვიყვავილე, ვისხამდი შვილებს და ვატანდი.

შესაწირებივით.

უკან დაბრუნების იმედებად.

ერთი წელი იყო , ვერ გამოვისხი შვილები და თვითონაც იშიმშილა.

ბოლოს რომ ჩამოიარა, ნისლები უჩანდა თვალებში. დაწვა ჩრდილში და უსიზმროდ დაიძინა. სიზმრების კარი სამუდამოდ ჩაიკეტა შიგნიდან და აღარ გაუღვიძია. ჩამოვხარე დაკოჟრილი და უკვე შემხმარი ტოტები და მოვეხვიე. აღარ გავსწორებულვარ. მეც თვალები მივხუჭე და სიკვდილისთვის გავემზადე.

მერე აღარ მახსოვს რამდენი ხანი ვიყავით ასე, ვერაფრით გადავთვალე გაზაფხულები.

მხოლოდ ის მახსოვს, რომ როცა სოფლიდან ახოვანი კაცები ნაჯახით მოვიდნენ, უკანასკნელად შევისუნთქე ჰაერი და გავიხსენე, რომ ერთხელ ერთი კაცი შემიყვარდა... ..


25.09.2019
mako
32, თბილისი, საქართველო

გაჭირვებაში ანგელოზები ადამიანების სახით მოდიან ჩვენთან......


ne-o-ni
30, თბილისი, საქართველო

პრინციპების გარეშე ადამიანი უსახურია,პლასტელინს გავს და რა ნიღაბსაც მოირგებს ის გახდება,ესე არ შეიძლება ინდივიდუალობას თუ კარგავ თუ იმ საწყისს ასცდები საიდანაც მოდიხარ,მაშ რაღა გდომებია ვინმეს მარიონეტობა?ჭეშმარიტება იკარგება თუ მსოფლმდეხდველობა და ა.შ საერთო თვისებები არ ეძიე ადამიანში,ცხოველებსაც კი აქვთ ინსტიქტები და ადამიანი ამის გარეშე საცდელი ბაჭია მგონია.


ne-o-ni
30, თბილისი, საქართველო


იცი ობოლს არ გავხარ და თუ ტელეფონი არ გაქვს მაგას რა სჯობია,ყოველგვარი ზედმეტი ატრიბუტის არ ქონა სასიკეთოა თავადვე შენთვის,რაც ნაკლებ ნივთსა თუ ტექნიკაზე იქნები დამოკიდებული პლუსს გმატებს და არ გამინუსებს,ეკლესია მხოლოდ კედლებით ვერ გიშველის,თავადვე უნდა მართო შენი ემოციები და დადებითად განეწყო თვითონ სალოცავების მიმართ,არ გიცდია ამ ადრეულ გაზაფხულზე სადმე ბუნებაში გასეირნება დღისით?მერწმუნე მასეთი ადგილები ბევრია სადაც კაციშვილი არ ჭაჭანებს,წაიღე წიგნი და წამოკოტრიალებულმა წაიკითხე,დაივიწყე რეალობა,ყოფითი პრობლემები და იმწუთიერად იცხოვრე წიგნის დროით,მერწმუნე ეს საუკეთესო რეაბილიტაციის საშუალებაა,მაგრამ წიგნი სათუთად უნდა აარჩიო,თუნდაც იყოს თომას მანის ჯადოსნური მთა


ne-o-ni
30, თბილისი, საქართველო

წარმოგიდგება თავი.✓ წაკითხულიაიმისათვის რომ თავი სრულფასოვნად იგრძნო არაა საჭიურო ადამიანებს თვალებში უყურო და შეეცადო გამოიცნო რა უნდათ მათ,დაფიქრდი ფიქრი ისწავლე და გაარკვიე რა გინდა შენ,რისი მიღწევა გინდა რას გკარნახობს შენი ქვეცნობიერი,ფაქტია გინდა დღევანდელობას გაექცე მაგრამ ამ სიტუაციიდან გამოსვლის გზები თავად თუ არ მოიფიქრე სხვას ტყუილად ნუ დაელოდები,თავად უნდა მოერიო შენს საკუთარ მეს,ამდენის დაწერა თუ შეგიძლია ესეიგი ამის უნარიც შეგწევს,ტყუილად ირწმუნებ თავს სხვადასხვა სისულელეებზე,თავადვე არ გეცინება შემდეგ?პატარა ბავშვის ხანაში ნუ დარჩები დიდი ხარ და გაანალიზე ეს


ne-o-ni
30, თბილისი, საქართველო

უ კედელი გდომებია და ეხლაღა მივხვდი,საბრალოობა არ მალაპარაკებდა,შემწყნარებელი ვარ და უფლის მადლიერების მჯერა ესაა და ეს.✓ წაკითხულიანუ აზრი ერთია ეშმაკი გყავს შეჩენილი და ვერ ერევი✓ წაკითხულიარა დაგიშავეს მაგისთანა შენმა ახლობლებმა რომ ასე არაფრად გიღირს მათთან ურთიერთობა,რა დაგიშავა იმ თუნდაც ბებიამ,ჰა მესმის მშობლები არ ვარგოდნენ,ისიც შენს თვალში,რა უფლება გაქვს მათ აღზრდის პრინციპები უკონტროლო,მარა ბებიამ რა დაგიშავა რა დაგაკლო რომ არ გენანება არაფრად არ მიგაჩნია მისი გრძნობები,ვერ გამოხატავს სითბოს შენს მიმართ,ნუთუ ვერ განახვებს ზრუნვას?მარა შენ არ გინდა,ვის ემიჯნები საკუთარ თავს?იცი სულ ასეთი არეული ფიქრებით იქნები და არაფერ ღირებულს არ შექმნი,მერე?ღმერთს ეს უნდოდა?ეს უნდოდა შენს დამბადებელს?როცა ჩვილი ხელში აგიყვანა ამას ნატრობდა?
არა შენ არ გესმის მათი მდგონარეობა,ჩამახედონო რატომ თავადვე არ უნდა დაინტერესდე და ჩახედო სულში თუნდაც ბრმას?ტკივილი ტკივილია რა მნიშვნელობა აქვს ნემსისგან გეტკინება თუ დაცემისაგან,შენ დაცემული ხარ და წამოდგომა აღარ გინდა,დროდადრო შენი ნამდვილი მე გაიბრძოლებს მარა ურწმუნოებამ შთანთქა შენში ყველა უკეტესი რაც კი ოდესმე ყოფილა,რა გაეწყობა მოიქეცი ისე როგორც უფალს მოეწონება,ნურასოდეს გალანძღავ მაცხოვარს,შეეცადე ლოცვა რადგან ის გვაძლიერებს,აანთე ხოლმე საეკლესიო სანთელი და თუნდაც დიდხანს უყურე მას,იქ დაინახავ ჭეშმარიტებას,მის ალში ჩანნს ის ნათელი მომავალი რომელიც ძნელად თუ წარმოუდგენია ვინმეს,მარტო შენი თავი გგონია სასოწარკვეთლი?ყველა ასეა მაგრამ ვარსებობსთ რადგან ვაცნობიერებთ რისთვის დავიბადეთ ამქვეყნად.


ne-o-ni
30, თბილისი, საქართველო

ნათელი მომავალი რომელიც ძნელად თუ წარმოუდგენია ვინმეს,მარტო შენი თავი გგონია სასოწარკვეთლი?ყველა ასეა მაგრამ ვარსებობსთ რადგან ვაცნობიერებთ რისთვის დავიბადეთ ამქვეყნად.✓ წაკითხულიარატომ უნდა დაგემართოს რამე?რატომ პირიქით არ უნდა იფიქრო,იქნება ისე უნდა მოხდეს რომ ასე არარ ფიქრობდე,ასე აღარ განიცდიდე რაღაცეებს,დიდ მნიშვნელობას არ აქცევდე თუნდაც კბილის არ ქონას,შენ შენი გასაჭირი სხვისაზე მეტი გგონია,არ შეიძლება ასე,მიმოიხედე გარშემო,ნუთუ ფანჯრიდან მაინც ვერ ხევდა ლუკმა პურის მაძიებელ მათხოვრებს ყოველ დილით რომ ნაგვის ურნაში ძვრებიან,საცოდაობა ეგაა,სხვა ბევრი ცუდიც არსებობს ამ ქვეყნად რაც ადამიანებს ემართებათ ან თვითონვე იგონებენ,ძლიერი უნდ აიყო,ყურადღება შეიძლება ვინმემ არ მოგაქცია არაა გამორიცხული მარა თავმდაბლობა არ უნდა დაკარგო,ითხოვეთ და მოგეცემოდეთო,აა აქ ერთია საინტერესო,რატომ უნდა ითხოვო თავი დამცირებულად მიგაჩნია არა?
ესაა ცუდი,უაზრო სიამაყე ,განყენებული ამიტომაც ხდები,წამლებით გაჭყიპვა ადამიანობაა?არ ითვალისწინებ აზრებს ხომ ასე თქვი,ალბათ უკვე შეეგუე,მოგწონს,უკეტეს მდგომარეობაში ხარ?იმაზე უკეთ გრძნობ თავს ვიდრე თუნდაც 15 წლის წინ იყავი?რა სისულელეა შენ საღი აზრის უნარიც აღარ გაქვს,განსჯის უნარი დაკარგე და ვეღარ ააანალიზებ აწმყოს,შენს გამოგონილ სამყაროში ხარ,ვინ გკვებავს ,ვინ გარჩენს არც კი გაინტერესებს.


ne-o-ni
30, თბილისი, საქართველო

გაინტერესებს.✓ წაკითხულიაარაფერი მოგწონს ერთია,უნდა სცადო იმ არ მოწონებულებთან შეგუება შენ ერთი სამყაროს ვერ შეცვლი და თუ სადმე ახალი ქვეყანა გაჩნდება მერწმუნე შენნაირი ადამიანების კი არ იქნება ის იქნება,ტანსვესტიტებისა და ათასი მათნაირების,ნორმალური შეხედულების ადმიანს მიწის ნაგლეჯსაც კი არავინ აჩუქებს,ამის იმედი არ გქონდეს,აღქმის კუნძულები არ არსებობს,ისევე როგორც არც უდაბნოში არსებობს ოაზისები და ა.შ ეს ტკუილი საუბარი შორს წაგვიყვანს,ცხოვრება ბრძოლააა და ყველა მუდმივად ვიღაცას ებრძვის,რაღაცას ებრძვის,თავის თავს ეჭიდება ,ზოგი ქმნის ღირებულს ,ზოგი ხომ მაინც შეეცადა,აი ვინც არაფერს ცდილობს და უმოქმედობაშია ისაა უკეთურების მსხვერპლი.


ne-o-ni
30, თბილისი, საქართველო

წარმოგიდგება თავი.✓ წაკითხულიაიმისათვის რომ თავი სრულფასოვნად იგრძნო არაა საჭიურო ადამიანებს თვალებში უყურო და შეეცადო გამოიცნო რა უნდათ მათ,დაფიქრდი ფიქრი ისწავლე და გაარკვიე რა გინდა შენ,რისი მიღწევა გინდა რას გკარნახობს შენი ქვეცნობიერი,ფაქტია გინდა დღევანდელობას გაექცე მაგრამ ამ სიტუაციიდან გამოსვლის გზები თავად თუ არ მოიფიქრე სხვას ტყუილად ნუ დაელოდები,თავად უნდა მოერიო შენს საკუთარ მეს,ამდენის დაწერა თუ შეგიძლია ესეიგი ამის უნარიც შეგწევს,ტყუილად ირწმუნებ თავს სხვადასხვა სისულელეებზე,თავადვე არ გეცინება შემდეგ?პატარა ბავშვის ხანაში ნუ დარჩები დიდი ხარ და გაანალიზე ეს


ბლოგები
ბლოგების განახლება ხდება ყოველ 5 წუთში