ბლოგები


01.10.2019
tika
31, Батуми, საქართველო

,,ვერასოდეს ვიტანდი ჩაკეტილ სივრცეს... არასოდეს მყოფნის ოთახის ჰაერი... არ მიყვარს ღრუბლიანი დღე, რადგან არ მომწონს, როცა მზეს მიმალავენ... მეშინია სიმაღლის და მაინც უსაშველოდ მიყვარს მთები... რადგან მუდამ მგონია, რომ მთის ბილიკებს მივყავარ ღმერთთან... და მაინც, არ მეშინია ფრენის... (ოცნების დროსაც კი...) ძალიან მაოცებენ, მუდამ რაღაცით უკმაყოფილო ადამიანები... არ მიყვარს ცოდვა, რადგან უამრავჯერ ამაცდინა გზას...! არ მიყვარს უმთვარო ღამე და ცარიელი ცა... ცა ვარსკვლავების გარეშე... არ მიყვარს სოფლის სახლი უძაღლოდ... კაცი უმეზობლოდ... გაზაფხული ბედნიერი სახეების გარეშე... არ მიყვარს ქოლგა, რადგან დასველებისაგან მიცავს... მებრალება შურიანი ადამიანი... და მეზიზღება შური... არ მინდა ომი, რადგან მომავალს მისპობს... არ მინდა მტრობა, რადგან მოსვენებას მიკარგავს... არ მიყვარს ძვირფასი სამკაულები... ამპარტავანი ხასიათი... ვგიჟდები თავმდაბალ კეთილშობილებზე... არ მიყვარს ოქრო... მიყვარს ოქრო – გულიანი კაცი... (ვერცხლი მუდამ მაგონებს იუდას...) ვგიჟდები უბრალო, თავისუფალ ურთიერთობებზე...მიყვარს იქ ყოფნა, სადაც სითბოა, სიყვარული და გულ – ღია ხალხი... არ მინდა დილა – მზის გარეშე...! არ მომწონს ცარიელი სახლი და მხოლოდ ერთი ფინჯანი ყავის მოდუღება... არ მინდა ადამიანების დაკარგვა უბრალო მიზეზების გამო... არ მომწონს კამათი და მაოცებენ გულცივი, ურეაქციო ადამიანები... ვერ ვიტან ჩაკეტილ სივრცეს... რადგან არასოდეს მყოფნის ოთახის ჰაერი... უჰაერო ოთახში კი, არასოდეს მეტევა მზე.."❤


tika
31, Батуми, საქართველო

ცუდ ხასიათზე ვიყავი და მინდოდა რამე დამეწერა. რამე ისეთი, ტრაგიკული, დეპრესიული, გულის ყველაზე ბნელ და მიუვალ კუთხეებში რომ ჩააღწევს და სულის ტკივილი სისხლს გაგიყინავს ძარღვებში. მინდოდა დამეწერა, მერე წამეკითხა და საკუთარ ნაწერზე გემრიელად მეტირა. იმიტომ კი არა, რომ მტირალა ვარ, არა კი ვარ. ტირილი ხანდახან კარგია, ეს ნიშნავს რომ რაღაცას ვგრძნობ. ვიჯექი დღიურით ხელში ჩემი საყვარელი ოთახის ჩემს საყვარელ აივანზე ჩემს საყვარელ სავარძელში ჩემს საყვარელ მოაჯირზე ფეხებშემოლაგებული, ჩემი საყვარელი სიმღერით, ჩემი საყვარელი მთვარის შუქზე, ჩემი სამყაროდან მოქროლილი ნიავით თავბრუდახვეული და ვწერდი და ვშლიდი, ვწერდი და ვშლიდი. ვერ ვიტირე. ჩვენ ყველანი ვუყურებთ ცხოვრებას ზუსტად ისეთს როგორიც არის, მშვენიერი და საზარელი, კარგი და ცუდი, ყველაზე ბედნიერი და ყველაზე დამპალი, ფერადი და შავით დაბურული, ვუყურებთ და ვეკითხებით საკუთარ თავს, ღირს კი? ზოგჯერ ბედნიერებისგან გაბრუებულები ცუდს ვეღარ ვხედავთ. უფრო ხშირად, საკუთარ ნაირევებით მოხატულ სულში ვიხედებით და როცა ტკივილის ფერებს ვხედავთ, ვგრძნობთ როგორ გვერევა პროტესტი და უპასუხო „რატომ?“. ვიცით, რომ შეიძლება ხვალ აღარ იყოს, ხვალ კი არა, შემდეგი წუთი შეიძლება აღარ იყოს, ეს ვიცით და მაინც ისე ვცხოვრობთ თითქოს უკვდავები ვართ. ვუშვებთ უაზრო, გამოუსწორებელ შეცდომებს, მერე ვსხედვართ და ვნანობთ, თავიდან ვიმეორებთ იგივე შეცდომებს და მერე უფრო მეტად გვტკივა დაფლეთილი სული. არ ვუფრთხილდებით ერთმანეთს, იმიტომ კი არა, რომ ერთმანეთი არ გვიყვარს, უბრალოდ იმიტომ რომ გვგონია სულ გვექნება დრო. დრო, რომელიც ყველაზე სწრაფად თავდება. გვეშინია და იმის ნაცვლად, რომ ვიბრძოლოთ, თვალებს ვხუჭავთ, იმიტომ კი არა, რომ სიმამაცე არ გვყოფნის, გაქცევა უფრო გვეადვილება. გვინდა რაღაც ვთქვათ და ვერ ვამბობთ, იმიტომ არა, რომ საკმარისად არ გვინდა თქმა, იმიტომ რომ სიმშვიდე რამემ არ დაგვირღვიოს. რაღაც გვინდა და არ ვიღებთ, იმიტომ…


ne-o-ni
30, თბილისი, საქართველო





ქალი რომ ხარ და ცოდვილი ხარ, მიტომ მიყვარხარ! მე ანგელოზის ძებნას მიწად არც ვაპირებდი. 
ქალი რომ ხარ და სხვისი ხარ, მიტომ მაგიჟებ! სწორედ ამიტომ, ამდენ ხანს, არგადამიყვარდი... ქალი რომ ხარ და ცეცხლი ხარ, მიტომ მიყვარხარ! ყინვით გატანჯულს, გულს რომ მიწვავ, ესაა ეშხი... ავი რომ ხარ და უკარება, მიტომ მინდიხარ! 
ახლოს რომ იყო, ბედნიერი, აგიტაცებდი ხელში. ქალი რომ ხარ და ქარაფშუტა, მიტომ გპატიობ! 
კარგი იქნება, რომ იცოდე ვისი ხარ ღირსი... 
მე შენს მკლავებში სული მინდა მშვიდად დავლიო, გარდაცვალება, საოცნებო, ასეთი ვიცი! 
ქალი რომ ხარ და ცოდვილი ხარ, მიტომ მიყვარხარ! მონანიება არასოდეს არის გვიანი...
ქალი რომ ხარ და სხვისი ხარ, მიტომ მაგიჟებ! მობრუნდე დროა, სანამ არის არაგვიანი..


cheapbuymxcna
77, Neah Bay, აშშ

Welcome to my house! Here, you will fulfill your dream and make your dream design FREE! More than a home for you to design and decorate in your own style! From condos to a villa, all on your fingers! Play a game of matching colors is now free to design and decorate your dream home! Many freestyle and furniture combinations await you! Remember to stay by the owner or best friend's house for tea and talk about your dreams!

A number of people playing my game Dream House Design now-a-days for the primary graphics and battle currently offered in the game. As you all know, it is the current trend of online games that you need virtual currency in most of the game to take advantage of all the resources that are supported in the game. Same goes for my Dream Home Design also because you need Coins & Loans. It Coins & Credits can be purchased using real money or you can try our My Home Design dream deceiving to generate an infinite number of Coins and Credits for your game. In addition, if you are in need of Cheap My Home Design Dreams Credit, you can visit our website rvgm.com.

For every move you have left after you finish your final destination, you will be rewarded with a special piece of random somewhere on the board. They will all go in order, which means that you can even create special pieces over an ordinary fruit…


mako
32, თბილისი, საქართველო

...იმ დროიდან,საიდანაც შეგნებული ცხოვრებით ცხოვრება დავიწყე,ყველაფერი შეიცვალა და რეალურმა მნიშვნელობებმა უშეცდომო პასუხისმგებლობებით გადმოიბარგეს.

სიფრთხილე ხურჯინივით მოვიკიდე ახალგაზრდა მხრებზე და...რადგან ლმობიერება იავნანიდანვე მქონდა სულში გამჯდარი,თბილად ჩავხედე აწმყოს თვალებში.

გუშინდელივით მახსოვს,

როგორ გამიჭირდა...

საკუთარი თავის ხელში აყვანას ვცდილობდი და ღმერთმა იცის,რამდენი შეცდომა დამაშვებინა გამოცდილების არ'ქონამ.

ყოველ გადადგმულ ნაბიჯზე,ახალ-ახალი სახეები ჩნდებოდა,რომლებიც ჩემდაუნებურად მკვიდრდებოდნენ ურთიერთობებიდან გამომდინარე.

გაჩნდნენ ახალი მეგობრებიც...

გადავშალე გული...ყოველ საქციელს გულწრფელობა დავუდე საფუძვლად და...რადგან არ შემეძლო სიცრუე და ორპირობა,მეც ხელებ'გაშლილი შევეფეთე ცხოვრებას...

იმატეს შეცდომებმა...

ადამიანები ახლოდან დავინახე.შეფასების ინსტიქტმა განვითარება დაიწყო,საიდანაც კრიტერიუმებით დაიფარა წარმოსახვით გაფერადებული გონება.

ვბრუნდებოდი უკან და მათი სახეებიდან ჩამოხსნილი ნიღბები - ფეხებში მედებოდა.ტკივილით ვაბიჯებდი ყოველ მათგანს...ვამსხვრევდი...

გვიან მივხვდი,რომ... განა ყველა ადამიანია ,,ადამიანი''.

ამიტომაც დავუშვი შეცდომები...

ამიტომაც დავეცი მწარედ - ძალიან ბევრჯერ ...

ამიტომაც დავკარგე ნდობა

და

ამიტომაც დავუდექი სიმარტოვეს მდგმურივით...

აქედან გაჩნდა შიში,რომელიც საკუთარი ჩრდილივით მუდამ დამდევს... ეს - ადამიანების შიშია...

კარგა ხანს მათრია სინამდვილემ და ასე მოვედი ამ დრომდე.

ვნახე მოდაზე ,,წვერ-შელამაზებული'' სასულიერო პირებიც,რომლებსაც საკმევლის სურნელის ნაცლად,სუნამოს სუნი სდიოდათ...

ვნახე ხატმწერები,რომლებიც ვაჭრობდნენ ღმერთით...

ვნახე მშობლები,რომლებიც მშვიდად ადევნებდნენ თვალს შვილების გარყვნილებას...

ვნახე ,,მეგობრის'' სახელს ამოფარებული ცბიერები...

ღმერთო,რამდენი რამ ვნახე...

ახლა ღამეა...

ვზივარ ქალაქის ერთ-ერთ სკვერში - დამტვრეულ სკამზე და...მტვერით სავსე მაქვს თვალები.

ქარია...

დაათრევს ამ საცოდავ ფოთლებს...დაათრევს ისე,როგორც მოეხელთება.

ასე'ა ჩემი ფიქრებიც...დავათრევ იქეთ-აქეთ.ხან სიმწრისგან ჩამეღიმება,ხან დაკვირვებით გავყურებ სიშორეში ამოჩემებულ წერტილს და ნაადრევად გაჩენილ ნაოჭებს ოცდაათ'წლოვან შუბლზე,ნერვიულად - თუმცა მშვიდად ვისრეს დაოფლილი თითებით.

არ ვიცი,

ვინ ხარ,ვინც ამ ,,ნაწერს'' კითხულობ ახლა...ან რამდენი წლის ხარ,მაგრამ....

მინდა იცოდე:  ,,მე შენში მიყვარს ღმერთი''...


როი სოხუმელი


mako
32, თბილისი, საქართველო

ერთხელ ერთი კაცი შემიყვარდა.

ყოველგვარი შესავლებისა და ცერემონიების გარეშე , როცა ჩამოიარა, უკან გავყევი.

გამიჭირდა.

ვერაფრით ავუწყე ფეხი მის გრძელ ნაბიჯებს. ჩამოვრჩებოდი და იქვე მიზამთრდებოდა. მერე უკან ვბრუნდებოდი, გადმოვივლიდი ცხრა მთას და ცხრა ზღვას, ცხრაპირი ტყავი გადამძვრებოდა ქუსლებზე და ცხრავე სიცოცხლე ყელში მებჯინებოდა . მერე ისევ თავიდან ჩამოივლიდა და ისევ მიყვარდებოდა თავიდან.

როცა მის ნაბიჯებს ფეხი ისე ავუწყე , რომ თვალებში ვარსკვლავები ამიკიაფდნენ და ღიღინი წამოვიწყე, ადგა და გზიდან გადაუხვია. იმ ღამეს მხარ-ბეჭი სხვას მოაშიშვლებინა და სხვას დააკოცნინა თანავარსკვლავედივით მიმოფანტული ხალები. გამთენიამდე ვებრძოლე სიბრაზეს. მერე ლავიწებში ჩაგუბებული ცრემლებით ჩამოვიბანე ტანი და როცა კიდევ ჩამოიარა , უკან აღარ გავყევი. წამით შეჩერდა თვითონაც. ფეხიც თითქოს აერია,მაგრამ მაინც გაუდგა თავის გზას.

ფეხებთან ქვები დავილაგე. ღრმად ჩავისუნთქე და მანამდე ვიოცნებე, სანამ ფრჩხილებიდან ფესვები არ გამომივიდა.

იმ გაზაფხულზე ავყვავილდი . მანაც ჩამოიარა და ჩემდა გასაკვირად ჩემს ჩრდილში შეისვენა. ჩასთვლიმა და მეც სიზმრებში შევყევი. არ გამომიშვა. გაღვიძებამდე მასხამდა ნეტარების ოფლი.

შვილები ვაშლებად გამოვისხი. წასვლა რომ დააპირა, ხურჯინში ჩაიყარა საგზლად.

ბევრი წელი ვიყვავილე, ვისხამდი შვილებს და ვატანდი.

შესაწირებივით.

უკან დაბრუნების იმედებად.

ერთი წელი იყო , ვერ გამოვისხი შვილები და თვითონაც იშიმშილა.

ბოლოს რომ ჩამოიარა, ნისლები უჩანდა თვალებში. დაწვა ჩრდილში და უსიზმროდ დაიძინა. სიზმრების კარი სამუდამოდ ჩაიკეტა შიგნიდან და აღარ გაუღვიძია. ჩამოვხარე დაკოჟრილი და უკვე შემხმარი ტოტები და მოვეხვიე. აღარ გავსწორებულვარ. მეც თვალები მივხუჭე და სიკვდილისთვის გავემზადე.

მერე აღარ მახსოვს რამდენი ხანი ვიყავით ასე, ვერაფრით გადავთვალე გაზაფხულები.

მხოლოდ ის მახსოვს, რომ როცა სოფლიდან ახოვანი კაცები ნაჯახით მოვიდნენ, უკანასკნელად შევისუნთქე ჰაერი და გავიხსენე, რომ ერთხელ ერთი კაცი შემიყვარდა... ..


25.09.2019
mako
32, თბილისი, საქართველო

გაჭირვებაში ანგელოზები ადამიანების სახით მოდიან ჩვენთან......


ne-o-ni
30, თბილისი, საქართველო

პრინციპების გარეშე ადამიანი უსახურია,პლასტელინს გავს და რა ნიღაბსაც მოირგებს ის გახდება,ესე არ შეიძლება ინდივიდუალობას თუ კარგავ თუ იმ საწყისს ასცდები საიდანაც მოდიხარ,მაშ რაღა გდომებია ვინმეს მარიონეტობა?ჭეშმარიტება იკარგება თუ მსოფლმდეხდველობა და ა.შ საერთო თვისებები არ ეძიე ადამიანში,ცხოველებსაც კი აქვთ ინსტიქტები და ადამიანი ამის გარეშე საცდელი ბაჭია მგონია.


ne-o-ni
30, თბილისი, საქართველო


იცი ობოლს არ გავხარ და თუ ტელეფონი არ გაქვს მაგას რა სჯობია,ყოველგვარი ზედმეტი ატრიბუტის არ ქონა სასიკეთოა თავადვე შენთვის,რაც ნაკლებ ნივთსა თუ ტექნიკაზე იქნები დამოკიდებული პლუსს გმატებს და არ გამინუსებს,ეკლესია მხოლოდ კედლებით ვერ გიშველის,თავადვე უნდა მართო შენი ემოციები და დადებითად განეწყო თვითონ სალოცავების მიმართ,არ გიცდია ამ ადრეულ გაზაფხულზე სადმე ბუნებაში გასეირნება დღისით?მერწმუნე მასეთი ადგილები ბევრია სადაც კაციშვილი არ ჭაჭანებს,წაიღე წიგნი და წამოკოტრიალებულმა წაიკითხე,დაივიწყე რეალობა,ყოფითი პრობლემები და იმწუთიერად იცხოვრე წიგნის დროით,მერწმუნე ეს საუკეთესო რეაბილიტაციის საშუალებაა,მაგრამ წიგნი სათუთად უნდა აარჩიო,თუნდაც იყოს თომას მანის ჯადოსნური მთა


ne-o-ni
30, თბილისი, საქართველო

წარმოგიდგება თავი.✓ წაკითხულიაიმისათვის რომ თავი სრულფასოვნად იგრძნო არაა საჭიურო ადამიანებს თვალებში უყურო და შეეცადო გამოიცნო რა უნდათ მათ,დაფიქრდი ფიქრი ისწავლე და გაარკვიე რა გინდა შენ,რისი მიღწევა გინდა რას გკარნახობს შენი ქვეცნობიერი,ფაქტია გინდა დღევანდელობას გაექცე მაგრამ ამ სიტუაციიდან გამოსვლის გზები თავად თუ არ მოიფიქრე სხვას ტყუილად ნუ დაელოდები,თავად უნდა მოერიო შენს საკუთარ მეს,ამდენის დაწერა თუ შეგიძლია ესეიგი ამის უნარიც შეგწევს,ტყუილად ირწმუნებ თავს სხვადასხვა სისულელეებზე,თავადვე არ გეცინება შემდეგ?პატარა ბავშვის ხანაში ნუ დარჩები დიდი ხარ და გაანალიზე ეს


ბლოგები
ბლოგების განახლება ხდება ყოველ 5 წუთში