ბლოგები


tatuli
37, თბილისი, საქართველო

ზოგჯერ მგონია, ვთქვი ყველაფერი... ავად თუ კარგად, შავად თუ თეთრად.

ვამბობდი სევდით, ბოღმის გარეშე, ხანდახან სადად, ხანდახან მკვეთრად.

ვიარე მზესთან, წვიმასთან, ქართან და მაინც მუდამ ვიყავი კენტად.


ზოგჯერ მგონია, ვთქვი ყველაფერი. სანთლითაც ვეღარ ვიპოვნი სიტყვას.

ვთქვი - სიყვარულზე, ოჯახზე, ქარზე... მათზეც, ვინც უფრო ნაკლებად მიყვარს.

ვილაპარაკე საკუთარ თავზეც... სული სივრცეში აფრად გავკიდე.

გული ტკივილით ავაბურბურე და ჩემს გზა-სავალს ცეცხლად წავკიდე.

მზითვად გამომყვა ნიჭი - თვითგვემის. სულ სინანული მახლავს აკვნითვე...

სულ ჟრუანტელად ამოთავთავდა, დღემდე ლექსებად რაც კი გავრითმე.

ზოგჯერ არ ვიცი, გავიქცე საით. სად დავემალო ქირქილს - ბრიყვების.

ვერ დავუზავდი ორპირ კაცუნებს, დროს მეამბოხე ქალად მივყვები.

მრავლდება საქმე და საწუხარი, ვით ნაწვიმარზე ტყეში ნიყვები

და დროის მრუმე, ყურყუმ მორევში ლიფსიტებივით ხტიან სიტყვები.

ერე დაღლილი, დიდი ხმაურით, ვეძებ დუმილის მშობლიურ კალთას.

თვალდახუჭული უმწეოდ ვუსმენ, ხმა - სინდისისა გულს როგორ ბალთავს...

დრო უკეთ იტყვის საკუთარ სათქმელს... დრო გამოაჩენს ცრუსა და მართალს.

დრო გამომირჩევს ქვიშისგან ოქროს, როს ბოლოწამის მეტყვის სამძიმარს.

როს ჩემს სიცოცხლეს , როგორც ხის კარჭაპს, მარადისობის ნისლში ჩაძირავს.

დღეს სახეები, ჭრელი ნიღბებით, ებლანდებიან ცისკენ სამზირალს...

ხვალ ამ ნიღბებსაც ჟამთაღმწერელი „იყო და არას...“ ვარცლში აზილავს.

მარადისობის ნისლში გაქრება ტალღა - ვნებების, ეჭვის და ბრძოლის.

აედევნება ღრუბლის ბალდახინს სკიპტრა და ტახტი - ჯიუტი ცოლის.

თეთრად ნათევარ ღამეთა წყება... „მწუხარე გრძნობა, ცივი სისოვლის...“

ზოგჯერ მგონია, ვერაფერს ვიტყვი... რომ ყველაფერი ვთქვი,რაც მინდოდა.

ჩემი ბავშვობა და სიყმაწვილე შიშის ლანდებით უამინდობდა.

ალბათ ამიტომ სევდამ იტვირთა ცხოვრების გზაზე ჩემი გიდობა.

ისე ვბერდები, ვერ დავამყარე ჭირვეულ ბედთან ჯერაც მშვიდობა...

მოვდივარ, მახინჯ შლეიფად მომდევს სულდამცრობილთა ავი ფლიდობა.

 ისე ვბერდები, ვერ გავამრავლე საკუთარ ბაღში დაფნა და ვარდი.

ვერ აგიხსენი, ვერ მიგახვედრე,…


tttaaammmiii
49, თბილისი, საქართველო

მომიტევე მაგრამ პირდაპირ უნდა გითხრა: "ეგო – სხვადასხვა პოზაში ხმარობს ადამიანს!" …და ხშირად ძალზედ გარყვნილ ფორმებში. ამ გარყვნილების ერთ-ერთ ვარიანტს – საკუთარი უბედურების სამყაროზე გადაბრალება წარმოადგენს.

ეგო საკუთარ თავს სრულყოფილად და ყოვლისმცოდნედ თვილის. სწორედ ამიტომ, ეგოს ტყვეობაში მყოფი ადამიანი, ვერც კი აცნობიერებს, რომ მან თავად აირჩია ის ცხოვრება, რომელშიც ცხოვრობს და თავად უზრუნველჰყო ყველაფერი ისე, როგორც ის ცხოვრობს.


- ესეიგი, ვინ არის დამნაშავე იმაში, რომ ის ასეთი უბედურია?

პასუხი მყისიერად ჩნდება: "რა თქმა უნდა სამყარო". აი თურმე ვინ არის ყველაფერში დამნაშავე.

შემდეგ კი ეს აზრი ეპიკური რომანივით ვითარდება:

- მე, ასეთი შესანიშნავი ადამიანი, პტაქტიკულად სრულყოფილების განსახიერება, იძულებული ვარ ბოლო დონის არარაობასავით ვიარსებო ამ უსამართლო სამყაროში, სადაც ვერავინ მამჩნევს და არავინ მაფასებს.

სამყაროს ლანძღვა ძალზედ ადვილია. მას არ შეუძლია გიპასუხოს. ის უბრალოდ არის.

ლანძღვა შეიძლება – მაგრამ ამას არავითარი აზრი არ აქვს. შენ მოგეცა სიცოცხლე – შენ კი უკმაყოფილო ხარ. კარგი დამშვიდდი, ნუ ნერვიულობ – ის მალე დასრულდება.

ეგო კულისებს მიღმა

- რატომ არ ხარ ბედნიერი? იმიტომ რომ პრაქტიკულად ყველაფერს, რასაც აკეთებ, საკუთარი "მე"-სთვის აკეთებ. ხოლო, ის არ არსებობს! © ძენ-ბუდისტური სიბრძნე

იმისათვის, რომ გაიგო, თუ სად უშვებ მთავარ შეცდომას, ეგოს კულისებს მიღმა უნდა შეიხედო. რა ხდება იმ მომენტში, როდესაც წუწუნის, ჩივილის და შინაგანი უკმაყოფილების გამოხატვის სურვილი ...გიჩნდება?გინდა უამრავი, რამ მაგრამ სამკარო ეწინააღმდეგება შენს სურვილებს–შენ კი, სურვილი გიჩნდება, რომ მთელს ხმაზე იყვირო:

- და სად არის ამ ქვეყნად სამართალიიი?!ანუ, დააკვირდი რა ხდება შენს გონებაში. შენ არ იღებ იმას, რაც ამ მომენტში – აქ და ამჟამად ხდება და თვლი, რომ შესაძლებელია ეს ყველაფერი როგორღაც სხვაგვარადაც მოხდეს.

- მაგრამ – რატომ სხვაგვარად?


05.03.2019
metreveli
27, თბილისი, საქართველო

ბიჭებო–მამაკაცებო, უთხარით თქვენს გოგონებს – ქალებს, რომ ძალიან ლამაზები არიან. მხოლოდ სამი სიტყვაა სათქმელი და სამაგიეროდ მათი სახეების დანახვა უნდა გიღირდეთ ყველაფრად))


მეამბოხე გოგო ;)
29, თბილისი, საქართველო

ნეტა აქ როგორებიც ხართ ლაივში იმის ნახევარი მაინც იყოთ ეს გოგონები უფრო )) ვისაც აქ უდევს ფოტოები მეტიწილი ჩემი ფბ მეგობრების ფოტოებია და მოპარეს ალბად :D  რა გგონიათ აქ ხამი კაცები არიან და გააგიჟებთ ხოომ ? მერე არ შეგცხვეთ პირადად ვიღაცამ რომ გთხოვოთ გვნახეო და გასიებული, ლილიპუტი ,ბანჯღვლიანები არიყოთ ))) გოგონები რომ მწერთ ლეზბიანკა ვართ თურაპონტია თქვენი მახინჯი დედები ****** დავაით ყველამ ერთბაშად გაა*********** !


მეამბოხე გოგო ;)
29, თბილისი, საქართველო

რომ ჰქონია ზოგს რომ გოგო არვარ , ძალიან სასაცილოა, უბრალოდ მაგრად ვღადაობ თქვენზე ზოგიერთებზე , ქალი-კაცი არეულად რომ მწერთ .. 

ერთს გეტყვით, როორი ნატურალი ქალიც მე ვარ ასეთები იყვნენ ნეტა ყველგან -ყველაა .. ! 


მეამბოხე გოგო ;)
29, თბილისი, საქართველო

გეებით და ლეზბებით სავსეა ეს საიტი ,იქნებ გაწმენდაზე იფიქრონ ? აქ ყველა ღორია , რა უბედურებაა ყველა დამპალ ხორცს ეტანება უვარგისს,.  წავშალე ფოტოები მე და მხოლოდ ერთი დავტოვე . უბრალოდ აქ ერთი ორი ადამიანი კარგი შემხდა ზრდილობიანად მწერდა . მადლობა და ნახვამდის ჩათელებო )))))))))


მეამბოხე გოგო ;)
29, თბილისი, საქართველო

45-ვიყავი რეიტინგში ახლა კი ბოლოში გადამიტანეს . ალბად აქ ბჭები -ბიჭებს აფასებენ ჰაჰაჰ )) მაგარი უაზრობაა ფუუh . წავშლი ფოტოებს ამ იდიოტურ ჩატში ჩემი მტერი რაა ... : D


მეამბოხე გოგო ;)
29, თბილისი, საქართველო

უბრალოდ რატომღაც , ვფიქრობდი შეზე,

უბრალოდ ,მეგონა გამიმართლებდა ,

მეგონა ერთად შევცვლიდით რამეს 

და გამიმართლებდა ალბად ერთხელ მეც ,

უბრალოდ ვცდილობ აღარ ვიფიქრო , 

ვცდილობ და ვიცი ვერშევძლებ ამდენს,

უბრალოდ ვიცი რომ არ გიყვარდი 

და მე ტყუილად ვფიქრობდი შენზე,

ახლა კი ვცდილობ აღარ ვიფიქრო

არ მქონდეს იმდეი რამის,

რომ შენ ოდესმე მობრუნდები და

ერთხელ მაინც იზრუნებ ჩემზე. 

უბრალოდ ,კმარა ! ამდენი ფიქრი ,

არ ააქვს აზრი მასზე იფიქრო,

ვინც ცხოვრებაში ვერ დაგაფასა და

ვინც კი უბრალოდ გაგცვალა სხვაში .

აღარ იფიქრო, არღირს ამაოდ

ვინც არ იმსახურებს არ გაეკიდო,

ცხოვრება სწორად კარგი რამ არის, 

რომ მიგახვედროს ვინ დროს ვინ არის ,

უბრალოდ მოცდა მოგიწევს ცოტა ,

აღარ იფიქრო დამიჯერე,

უბრალოდ გაიღიმე და იმედიც მოვა , 

რომ ცხობვრებაში შენ უბრალოდ ,

უბრალო არხარ ...    

                                          ავტორი :  დ.ზავრაშვილი



25.02.2019
antares
53, თბილისი, საქართველო

https://www.youtube.com/embed/TzhO866dgNI?start=77"


antares
53, თბილისი, საქართველო

გახსოვს აღმოსავლურ ზღაპართა წყევლა? –

“ღმერთსა ვთხოვ,
გულში სამი თურინჯის
ტრფობა ჩაგივარდეს.
ის თურინჯები
ცხრა მთას იქით,
დაბეჭდილ ბაღში ხარობს;
სიცოცხლეს უნდა გასცდე და
იქამდე მიაღწევ!”

მე კი
აქვე,
რატომღაც,
ერთი ხე შემიყვარდა.
მწუხარედ,
მარტოდმარტო შრიალებდა და
მშვენიერ ლექსებად ჩამესმოდა
იმისი შრიალი…

მიყვარხარ-მეთქი, –
როგორც კი გავუმხილე,
კენწეროზე მაშინვე
თურინჯი გამოიბა
და თვითონვე უკვირდა,
რომელი ჯადოსნური ქვეყნიდან
მონაბერმა ქარმა მოუტანა
იმ თურინჯის
უჩვეულოდ ბრდღვიალა ნაყოფი.

ხეო მშვენიერო,
ლექსებად მოშრიალევ,
ის თურინჯი ჩემი გული იყო,
გასკდა და იქიდან
ქალი გადმოვიდა,
აღმოსავლურად მრუში და კადნიერი,
შიშველი
ევასავით.

ედემის გარსში
სიშიშვლეს არ იმჩნევდა,
უბიწო იყო და
საკუთარ უბიწობასვე ეძლეოდა
წელში გადრეკილი…

ხელში აპარატი ეპყრა,
სურათებს იღებდა…
მე კი ხედვის რეალისტურ პრინციპებს ვერ ვიტანდი
და, მაინც და მაინც,
მინიატურათა პირობითობების ტრფიალი ვიყავი…

მინიატურების გულში
ერთი ხე შრიალებდა
და ხეს მხოლოდ იქ,
მოშლილ-მორღვეულ განზომილებებში შეეძლო
თურინჯის სიყვარული…

დედა-აღმოსავლეთი ასე ჩამეხურა:
როგორც კი მივესალმე,
დევის დედასავით
პირში სინამდვილის მწარე ძუძუ მომცა,
გული თურინჯივით გამიხეთქა
და იმ თურინჯის სისხლში ამომივლო
სიცოცხლის ზღაპარი…

გიორგი ლობჟანიძე


ბლოგები
ბლოგების განახლება ხდება ყოველ 5 წუთში